<مركز تحقیقات مخابرات جمعه ۱۶ اردیبهشت ۸۴
مركز تحقیقات مخابرات ایران پس از سالها سعی و خطا و زیگزاگ رفتن به نظر میرسد دارد جایگاه واقعی خود را در نظام پژوهشی ICT كشور به دست میآورد. این مركز كه زمانی با نیت تولید محصولات مختلف كامپیوتری مخابراتی در داخل كشور به وجود آمده بود توانست به موفقیتهایی دست پیدا كند كه از آن جمله میتوان تولید دو مدل كامپیوتر لاله و لادن در سالهای انتهایی دههی شصت اشاره كرد. اما رقابت با محصولات خارجی و حجم سرمایهگذاریهای خارجی در این زمینهها آن قدر بالا بود كه در بسیاری از موارد محصولات تولید شده در مركز نتوانستند به تولید برسند. اما همین چند طرحی هم كه تا كنون به نتیجه رسیده است كه از آن جمله میتوان به طراحی و ساخت سویچهای مخابراتی تلفن ثابت اشاره كرد باعث میشود كه نتوان مركز را به كلی نادیده گرفت.
مركز تحقیقات مخابرات ایران مهمتر از همه مركز پرورش پژوهشگر بوده است و بسیاری از متخصصین و پژوهشگران كشور روزگاری در این مركز مشغول به كار بودهاند و یا آنجا را از نزدیك میشناسند. شاید این بخشی از كار مركز باشد كه تا كنون بالاترین سود را نصیب كشور كرده باشد. نقشی كه تا كنون با اصرار بر ساخت ابزار و تجهیزات در داخل سیستم دولتی و كند مركز دیده نشده بود و یا بسیار كمرنگ بود.
به تازگی و با تدوین برنامهی پنج سالهی توسعهی صنعت ICT كشور یك بودجهی محدود اما قابل توجه در حد 45 میلیارد تومان برای پژوهشهای بنیادی،كاربردی و توسعهای اختصاص یافته است كه خوشبختانه مركز تحقیقات مخابرات تصمیم گرفته است آن را از طریق دانشگاهها و شركتهای خصوصی برای پژوهش هزینه كند. به این ترتیب مركز دارد به جایگاه واقعی خود كه راهبری كلان پروژههای صنعت ICT كشور است نزدیك میشود. البته درصد موفقیت چنین پروژههایی عموما بالا نیست اما همانهایی كه موفق شوند و به تولید برسند ممكن است سود هنگفتی داشته باشند.
جزئیات این طرح و لیست پروژههای تعریف شده و نحوهی تهیهی پیشنهاد پروژه (پروپوزال) در سایت مركز موجود است. به امید آن كه مراكز پژوهشی دولتی از طریق ایجاد انكوباتورهای پژوهشی صنعتی بتوانند باعث رونق پژوهش در داخل كشور شوند.
