<برای پنجمین سالگرد غروب "بامداد" شنبه ۱ مرداد ۸۴
عکس از کسوف
احمد شاملو این "بامداد" شعر ایران که ترجیح میداد "شعرش شیپور باشد نه لالایی" در 21 آذر ماه 1304 در تهران پا به عرصه این دنیا نهاد و پنج سال پیش ساعت ۹ غروب روز يکشنبه ۲ مرداد ماه 1379 در منزلش به آرامی غروب کرد. یادش گرامی باد...
اینک! چشمی بیدریغ که فانوس اشکش،
شوربختی مردی را که تنها بودم و تاریک، لبخند میزند.
آنک من ام که سرگردانیهایم را همه
تا بدین قلهی جلجتا پیمودهام.
آنک منام
پا بر صلیب باژگون نهاده
با قامتی به بلندی فریاد
آنک منم میخ صلیب از کف دستان به دندان برکنده.
-----------
سالشمار احمد شاملو؛ به نگارش آیدا
کلمه بی تو يتيم شد؛ مسعود بهنود، روزآنلاین.
بامداد ميهن من! سهيل آصفی، خبرنامه گویا.
اطلاعيه کانون نويسندگان ايران: سالروز درگذشت بزرگمرد شعر ايران احمد شاملو را گرامي مي داريم
بخشى از شعر «در آستانه» از زندهياد احمد شاملو ، به مناسبت پنجمين سالروز سفرش به درون «آستانهى اجبار» پارسا صائبی
بدرود شاملو ؛ کندو
ویژه نامه ی احمد شاملو (مانیها)
