<کلمه جمعه ۱۴ اسفند ۸۳
سام الدين ضيائی
در جستجوی کلامی هستم
که آرامش دهد
میدانم، میدانم
اين ناسروده شعر
زمانی خواهد جوشيد
که دستی ــ
مادرانه،
کودکیام را در آغوش گيرد
و در ژرفنای اين شب خوفناک
به ظرف وجود از ياد رفتهام
روغن خون ريزد
و از شعلهی عشق،
فتيلهی قلب را بسوزد
تا به روشنیاش
کلمه
بجوشد.
