<اين عربهاي بامزه! سه شنبه ۱۰ آذر ۸۳
رحيم مخكوك
اول اين كه من زندهام. سر و مر و گنده! فقط سرم مقداري شلوغ بود كه با افسردگي روان همراه شد و اين همه مرا از نوشتن مطالبي كه خاطر عزيز شما را بيازارد معاف كرد.
دوم اين كه در روزهايي كه در عربستان بودم، مقداري از وقتم را به مباحثه با دوستان عرب كه اكثرا سني مذهب بودند ميپرداختم. برايم جالب بود كه درصدي از آنان وحدت ميان شيعه و سني را اصلا نميتوانستند قبول كنند و ميگفتند: وقتي ما به يك چيز اعتقاد نداريم چگونه ميتوانيم با هم متحد شويم؟
حالا جالب است كه شبكهي الجزيره در ميان دعواي نام خليج فارس علم وحدت بلند كرده و ايرانيان را به وحدت اسلامي فرا ميخواند. ما خود منادي وحدتيم اما وحدت به معني چشمپوشي از حقوق مشروعمان نيست. لابد فردا خواهند گفت براي وحدت بياييد و اسم پايتخت خود را يك اسم عربي بگذاريد.
پس از خواندن خبر مربوط به شبكهي الجزيره ياد عمروعاص افتادم. اما الجزيره بايد بداند كه ما حداقل در اين يك مورد 60000000 نفر داريم كه هيچ يك تا هفت نسل گذشته اهل كوفه نيستند.
